ARTIST: DREAMLIN
SONG: UPSIDE DAWN
GENRE: ELECTRONIC / TRIP HOP
SIMILAR: E MILES LAND, ST. GERMAIN, PAN-AMERICAN

This piece has chill written all over it. Indeed, a good thing. This piece is «Upside Dawn» (the site says Upside Down, but the codecs say otherwise), a Trip Hop entry from Dreamlin. Nice beats, smooth keys, and cosmic effects all serve you a frothy mug of plain chill.

The beat here is like hip-hop, just not so heavy. Seems more like jazz, actually, but whatever the beat really is doesn’t matter. It makes a nice first impression on you, to charm you a bit.

Tossed into this downtempo goodness are some soft and tender keys, holding up the melody end. These have a heavy jazz influence, no question. A lot that puts the smooth in smooth jazz is to be found here.

Another key element is the synth effects. Spacy melodies float around within this piece, giving it a «Lounge on Saturn» feel. Many different types are used, to add different dimensions all within the same plane. This is what seems to make the piece more like electronica, and less like jazz. Either way is fine with me, really.

Production quality is decent, and every entity within the piece blends extremely well. The only problem apparent is the lack of unique-ness. I can’t say this is something totally different and innovative. But whether a song is unique or not doesn’t make it good or bad.

This piece offers a good helping of laid-back groove. Sit back and give it a few listens. It goes down as smooth as molasses, and feels good all the way.

Hunter H.

Charisma: 9.00
Technical Skill: 8.00
Interest: 6.00
Recording Quality: 6.50
Long Term Appeal: 5.00
OVERALL: 6.90

Original text here: [ >>> ]

ARTIST: DREAMLIN
SONG: BIT MOUNTAIN
GENRE: ELECTRONIC / POST-ROCK, ALMOST JAZZ
SIMILAR: TRISTEZA, HIM, LUMEN

What’s on Bit Mountain? And how does one find transport from these bedrooms, offices, and headphones to its digital silicone-topped peaks. What is the view from above?

With virtuous guitar playing and groove, sweet groove DreamLin performs a musical conversation between several elements. With moments of infinite regress time stuttering (where your mind falls in a repetitious hypnotic hole) and interaction of careful guitar, bass, and sequenced drums. It sounds as if there was some post-production editing that offers appeasement to ears bloodied from raucous anticlimaxes. Flow.

For a moment I hallucinate slight blows on a flute. In fact, a whole jazz band would not be out of place, jamming with DreamLin, throwing the phrases out like some musical conversation with Powerhouse «I got a telegram said your wife is dead» between the boys. That’s one thought of what this music is like.

Another thought belongs to you. There’s a sense of endless possibilities in this song, possibilities that may not yet have been accomplished here, in this particular artistic production—the song Bit Mountain. It’s as if there could be something more, something that sets the secrets into motion, the desire to climb as you’ve never climbed before, the inspiration to be all that you can be! To look from Bit Mountain and see… ethernety.

Bad joke. Good song. And try his others too.

d. Taylor Singletary

Charisma: 8.50
Technical Skill: 8.50
Structure: 8.00
Interest: 8.50
Performance: 9.00
Arrangement: 8.00
Recording Quality: 9.00
Long Term Appeal: 8.50
OVERALL: 8.50

Original text here: [ >>> ]

dreamlin
genre: ambient

dreamlin seems to have been getting a lot of attention lately (and for a while now) for their track the light of the night and for good reason: it’s an excellent ambient creation. since its original release, it’s been remixed several times and has been followed up with a few other very well put together tracks.

the light of the night is simply a gorgeous song, with nice crisp trip-hop like drums, smoothly looped acoustic guitar, offbeat background sounds, and scattered samples. it opens well with some wavery guitar and effects and quickly slides into the main guitar line that carries most of the song. soon, a very well done, slightly echoed bassline joins the mix, and the song continues until about 0:50 when the drums and bass fall away leaving a pleasant stretch of ambience. from there, the song continues in much the same manner, alternating between its two previously mentioned states: with and without the drums and bass. finally, everything gradually falls away to leave only the wavering guitar that began the song. the track sounds great, with nice bright, clean sounds and interesting effects throughout, and i wouldn’t hesitate to send it straight to the top tracks list if there was only a little more variation worked in. unfortunately, though it never becomes a problem, the listener has heard virtually all of what the five and a half minute song has to offer in the first minute and a half. the drums, though they are very well put together, could especially use some alteration, whether by means of interesting fills, breaks or simply a few slightly modified loops. all in all the light of the night is a great song, but a bit oversimplified in its structure and sound for my tastes. very smooth, and very relaxing.

dreamlin has created a worthy follow-up in anin planetari and has even addressed some of the afore-mentioned issues i mention by employing a considerably more progressive song structure. the basic elements are the same: softly wavering guitar, smooth bass, nice crisp drum work, and lots of effects. the track opens with simple drums and effects but very soon makes a promising shift to an interesting lone guitar sample that sounds like its being played on an old record which is soon joined by some odd crunchy drums and scattered synth blips. by the end of the first minute, the original drums, modified guitar, and another set of very smooth bass pads replace the other elements. before that has any chance to sink into repetition, an interesting stretch of turntable work and clever sample mutilation begins, signaling the return of the crunchy drums of before. this is a very well put together stretch which easily holds the listener’s interest until everything falls away at 2:15 to begin a new buildup starting from the original guitar and interesting background pads which might once have been a vocal of some kind. all the old elements make a gradual return and carry the song to a strong finish and fadeout. though nothing new is introduced in the final minutes, there is certainly enough to hold the listeners interest. though as a whole, the general mix isn’t quite as strong as that of the light of the night, anin planetari’s additional progression makes it just as worthwhile of a listening experience. another fine song, though i think it could benefit from some sort of melodic theme to pull it together in the end, and perhaps slightly sharper sounds in some parts.

i don’t say this very often, but i truly think dreamlin will prove to be a band to watch in the coming months. having already heard two very good tracks from them, i for one am curious as to where they will go from here. if they simply continue to polish their sound and incorporate new elements into their music as they have been, they could quickly become one of the better bands around on mp3.com.

reviewed by nate on 2000–12–19

the original text here: [ >>> ]

СИСТЕМА ЭЛЕКТРОННОГО БЕЗУМИЯ
CD1: 18 tks / 77 mins
CD2: 17 tks / 76 mins
© 2003 respective artists
(p) 2003 Gizmo Lab Records
Диск предоставлен «Gizmo Lab».

Грандиозная работа! Пожалуй, раньше не было в Беларуси сборника электронной музыки, заряженного такой позитивной креативной энергией. Серия вечеринок «Система Электронного Безумия» приобрела небывалую популярность в прогрессивных молодежных кругах. Неудивительно, что по ее мотивам был создан этот сборник, в котором приняли участие музыканты «СЭБов». Диск двойной, любого меломана-электронщика более чем два с половиной часа его звучания накормят до отвала. Первая часть носит название «Ryba» («Рыба»), а вторая – «Miaso» («Мясо»). Соответственно, первой части свойственно в основном расслабленное, чилл-аутное настроение, а второй – боевой дух и зажигательные ломаные ритмы.
Слушать диски можно в любом порядке. Думаю, предпочтительнее начинать со второго, чтобы привести себя в форму и ощутить прилив сил. Кстати, такое построение двойных альбомов (один диск спокойный, а второй жесткий) не является новостью в музыке, достаточно вспомнить выдающиеся мега-произведения «Fe2O3» MLADA FRONTA, «Two Pages» 4 HERO, наконец, перевернувшую все представления о постструктуралистской бихевиористской инкорпорации clicks & cuts в кондовую поп-музыку вкупе с новейшей технологией защиты от копирования свежайшую дилогию «The Ballad Hits» и «The Pop Hits» ROXETTE. Уф. Кстати, в рифму будет «Гуф». Так вот.
На «мясном» диске «Intro» как раз Алекса Гуфа расчищает дорогу для неудержимого текстильщика, то есть, извините, текстепщика TEMAX с его «Hyper (Return)». В более мрачном ключе его начинание подхватывают SUBWAY «Jumping Energy» и бескомпромиссный SIDEWALK («Magnetic Fields»), родная наша «Панацея». Певец суицида FOKS вообще бьет наотмашь, резко и молотком. Здоровую IDM-струю в этот плотоядный sound of digital underground вносят донельзя мелодичные КООРДИНАТЫ ЧУДЕС («In-Fector-Beat», плюс «VM» с «Рыбы»), технократические «гости из будущего» RANDOMAJESTIQ («Budokan Zoo»), а также неожиданно звучащая, провокационная рэйв-акция «Love On The Dancefloor» JDPC и радующий звуковыми хитросплетениями D*ISKORD («Tired Toy-Lovers», на другом диске представлен downtempo-композицией «Withsheinthevereskfield»).
STARS ALLIANCE и «IntroSvist»– очень милое вступление на «рыбном» диске. Название второй композиции, «Soviet Trip-Hop» (Alex Goof), говорит о ее содержании. Это действительно очень мягкий трип-хоп с главной темой, звучащей весьма ностальгично и ретроспективно. Очень мне понравилась эта вещь – одновременно дымчатая, причудливая и лаконичная, как картины Рене Магритта. Но о настоящей ностальгии речь заводят DREAMLIN, чья композиция так и называется – «Nostalji». Характерный для творчества этого дуэта вкрадчивый эсид-джаз, интересная работа с акустической гитарой, создание неповторимого настроения, – DREAMLIN, как всегда, на высоте. T-TRIDER со свойственным ему размахом объединился с КООРДИНАТАМИ ЧУДЕС и забабахал «АЫРП для СЭБ». Что это такое, честно говоря, не знаю. Боюсь, что нечто ужасное и фатальное для… гм, для СЭБ, для чего же еще. На «рыбном» диске неплохой улов также могут составить и более экспериментальные по звучанию «Spot» EXCORETEX (аппетитный свежий пирожок крутого замеса из drill-n-bass’овой муки мелкого помола), «Adventures» –ED, «Gingerbreadhead» HHTP и, безусловно, высококачественное нью-электро единомышленников JDPC («Joint Gospel») и UNKNOWN FREQUENCIES («RaxtO»).
Часть треков сборника знакома не только постоянным посетителям «СЭБ», но и слушателям программы «Локомотив». Это (авторы музыки) сплошь таланты, которым тесно в узких национальных «кашулях»: непризнанный гений LUNA:R («Na Start!»), короли брейкбита STONE PEOPLE («TGB»), интеллигентные перфекционисты RANDOMAJESTIQ («Velv Lts»), наконец, серые кардиналы новой белорусской электронной сцены DREAMLIN («Roll-Tone» – напомню, что для этой вещи, дебютировавшей в одном из выпусков программы, надо было придумать название… кажется, возникающие гастрономически-музыкальные ассоциации ее fit perfectly). Отдельную категорию треков на сборнике составляют забавные кавер-версии известных композиций: «Ultra Цыганочка» (T-TRIDER & WALDER), «Топ-Топ» (T-TRIDER feat. Майя Кристалинская) и отчасти уже упоминавшийся «Soviet Trip-Hop» (Alex Goof), а также интересные бонусы, которые ждут слушателя на каждом диске, помимо вещей, указанных в трек-листе. Отмечу один из них: это композиция, хорошо известная посетителям вечеринок «СЭБ», но я намеренно не упоминаю ни ее названия, ни ее автора. Это своего рода гимн, который действительно берет за душу и заставляет бегать мурашки по спине. Вы сразу ее узнаете, услышав на диске.
Очень романтичный сборник получился. То безумно-веселый, то злобноватый, в общем, разнообразный. Так и хочется сказать «Все только начинается»… если бы не было так грустно. Но радует вот что. Как я погляжу, рецензия получилась раздутая и утомительная. Поэтому многие ее, думаю, не дочитали до сего необязательного эпилога, потому что бросили на середине и пошли слушать FSOL, AMON TOBIN, SQUAREPUSHER или GRIDLOCK. Или, пуще того, юзать «Фрутилупс». Вот это и радует.

Доктор Морозов
(c) Музыкальная газета

БЭМ-БЭМ!
Тэкст: Мікіта Андрэеў, Лена Глухава

Падобна на тое, што электронная музыка зараз у фаворы. Толькі пасьпелі ELECTRO KIDS адкатаць сэрыю фэстываляў «Система Электронного Безумия» (закрыцьцё адбылося 3 траўня), а на падыходзе ўжо ELKA MINSK 2. У чаканьні мерапрыемства, заплянаванага на 4 ліпеня, спрабуем актыўна выкарыстаць перапынак паміж ударамі электроннага пульсу і прапануем актуальны зрэз Беларускай Электроннай Музыкі: твары, цытаты, ідэі.

ФЭНАМЭНАЛЁГІЯ
Беларуская Э-культура ўсё яшчэ хварэе на падлеткавы сындром самасьцьвярджэньня. Зь інтэрвію зь Ігарам Мысьліцкім, музыкам групы Psychodelia Alpha (ад IDM да techno, ад trance да breakbeat): «Давайце паглядзім, калі наагул узьнікла беларуская электронная музыка. Рызыкну меркаваць, у канцы 80-х — пачатку 90-х мінулага стагодзьдзя. Пра што ў такім выпадку можа ісьці размова? Хутчэй пра больш ці менш цікавыя варыяцыі на тэму сусьветнай ЭМ. Пакуль яшчэ рана казаць пра самабытнасьць і асаблівасьці беларускіх электронных праектаў».
Віцебскі музыка D`iskord (ambient) таксама ня ўпэўнены, што ў пляне самавызначэньня ўсё OK: «Толькі некаторыя музыкі імкнуцца ўнесьці нешта беларускае, у асноўным жа беларуская электронная музыка арыентаваная на Захад і асаблівасьці мае выключна індывідуальныя». Перакладаючы на звычайную мову: so sorry, darling, не зрабілі мы пакуль беларускага нацыянальнага прадукту… не дарасьлі… Не дарасьлі?

НАШЫ ІДУЦЬ!
Ну і што, скажыце, дрэннага ў арыентацыі на Захад? Калі беларускія музыкі накіроўваюць прадукты сваёй творчасьці «туды», значыць, «там» яны патрэбныя. Напрыклад, менскі Dreamlin. Першыя два гады праект існаваў выключна ў інтэрнэце. Народ пісаў музыку, сеяў свае постіндустрыйныя шрубы на пладавітай заходняй глебе. Як? Элемэнтарна, праз так званыя oэмдэшныя (OMD — Online Music Distributor) сайты, такія як MP3.com ці ampcast.com. Сымптаматычна: упершыню перад публікай Dreamlin зьявіўся ў Лёндане. Іх музыку настолькі безадходна пераварыў замежны шоў-арганізм, што кампазыцыі каманды пачалі выкарыстоўваць як саўндтрэкі да фільмаў («Bit Mountain» як прэ-саўндтрэк да галівудзкага «S. W. A.T.») і авангардныя відэа-інсталяцыі (вылаўленыя ў нэце кампазыцыі Dreamlin як «падкладка» да інсталяцыяў у Парыжы). У Беларусі камбайн Dreamlin пачаў збор ураджаю з прыза на фэсьце «Кібэрпанк 2000». Пазьней папулярнасьць праекту толькі расла: іх можна было чуць на вечарынах у «Амадэі», «Разгуляі», «Буда-Бары» і «NC».
Экспартны варыянт беларускай «электроншчыны» выстаўляе на музычны рынак і група Psychodelia Alpha. Іх музыка ўзбудзіла фантазіі маскоўскіх парамоўтэраў і ўвайшла ў джанглавую зборку разам з кампазыцыямі буйных расейскіх электроншчыкаў. Што характэрна: за мяжу вывозяцца толькі прадукты творчасьці беларускіх Э-музыкаў. Самі яны застаюцца тут і працягваюць «ваяць» для нас з вамі. Спэцыфіка жанру?

ПУП І БАЛОТА
Нягледзячы на тое, што Менск адназначна не зьяўляецца пупам беларускай ЭМ, ён усё ж мае прэтэнзіі на гэткую мясцовую сталіцу Э-культуры. Менск кандэнсуе «электраэнэргію». Сюды на «Систему Электронного Безумия» прыяжджалі такія музыкі, як згаданы D`iskord (Віцебск), i/dex (Наваполацак), Randomajestiq (Гомель)… І не ўпускалі шанцу крыху паплакацца ў камізэльку сталічным снобам. D`iskord: «У Віцебску таксама адбываюцца нейкія падзеі, зьвязаныя з электроннай музыкай, аднак пік актыўнасьці ўжо мінуў, і зараз там проста балота ў клюбным жыцьці. Аўтарская музыка альбо сядзіць у андэрграўндзе, альбо зводзіцца да пяці вядомых мне людзей». Гм… «пяць людзей» плюс шосты D`iskord… Ня так ужо і дрэнна!

FACE TO FACE
Што да магчымасьцяў сустрэцца з электроншчынай «тварам да твару», то гэта адбываецца на прыватных вечарынках і адкрытых фэстывалях. Самыя вядомыя «электрастанцыі»?.. Пачнем зь легендарнага «КІБЭРПАНКУ 2000», які праходзіў у кастрычніку 2000 г. у «Белэкспа» падчас выставы PTS 2000. Альтэрнатыўную культуру тут можна было ня толькі чуць, але і бачыць, таму што апрача музыкі (house techno, drum’n’bass-bigbeat, trip-hip-hop, latino dancing) там было прэзэнтавана шмат — часам зусім абязбашаных — мадэляў кібэрпанкавага haute couture. Першы нацыянальны фэстываль сучаснай музыкі «Новые Звуки Мира», у прынцыпе, вядомы тым, што яго выкарыстала ў якасьці старт-пляцоўкі Psychodelia Alpha. Была яшчэ ELKA MINSK.2002 у «Разгуляі» (жнівень 2002). Там разгуляліся такія творцы, як Novel 23 (Масква), Ёд, h.h.t.p., JDPC, Un-co, Tforzki, Dreamlin, Maks Retort, Combi. Тых, хто там апынуўся, хваляваў experimental, відэа-арт і зараджала танцавальная электронная музыка. Арганізатар «Елкі» Сяргей Прасаловіч (Combi) імкнуўся правесьці жывы фэстываль, сабраць усіх разам — прынамсі, каб перазнаёміць.

Асобна — пра «Систему Электронного Безумия». Па ацэнках саміх музыкаў, яна заслугоўвае званьня аднаго з самых шырокіх рэспубліканскіх палёў ЭМ. Ягор, адзін з Dreamlin, ня можа схаваць свайго энтузіязму: «Наколькі я ў курсе, СЭБ — унікальная зьява нават на сусьветным узроўні. Ня думаю, што недзе ёсьць людзі, якія танчаць пад IDM. І ўжо дакладна нідзе выступы ў такім фармаце, як СЭБ, не ператвараліся ў настолькі масавыя мерапрыемствы». На працягу сямі месяцаў СЭБ карміў усіх ахвотных якасным айчынным прадуктам. У D`iskord СЭБ выклікае самыя прыемныя ўспаміны: «Нягледзячы на інфантыльную назву, ён проста ўразіў мяне! Я не чакаў сустрэць такой электроннай салідарнасьці. Уразіла атмасфэра сьвежасьці і аўтэнтычнасьці». Dreamlin з гэтай жа нагоды: «Мне ўдалося навучыцца адчуваць залю і разумець, што трэба рабіць прама зараз падчас нашага сэту, каб усім было хаця б так жа добра, як і да таго, як мы пачалі граць. Ну і зразумеў, як сабраць народ на танцпол альбо, наадварот, адправіць сяго-таго ў бар. Дый наагул на СЭБе ў мяне як у музыкі абсалютная свабода, бо я ведаю: што б я ні ўчыніў, гэта ўсё роўна не сапсуе адносінаў з астатнімі музыкамі ды арганізатарамі і не адменіць нашых далейшых выступаў».

СЕТКА
На што дакладна не даводзіцца скардзіцца, дык гэта на адсутнасьць інфармацыі ў сетцы. Як для аматараў, так і для кампазытараў існуе зь дзясятак карысных рэсурсаў, якія могуць ня толькі выконваць функцыю крыніцаў інфармацыі, але і служыць прасторай для камунікацыі. Сярод іх — заслужаны вэтэран oxidiser.net, малады сайт беларускага брэйк-біту rave.by і рэсурс Electro Kids — electrokids.org. А таксама:
gizmo-lab.net
www.muzz-on.by.ru
www.minsk-off-air.com
etc.
Пры наяўнасьці элемэнтарнага жаданьня тут можна атрымаць усю актуальную інфармацыю пра будучыя фэстывалі і вечарынкі. Так што stay tuned!

ЭМ-КАНЦЭПЦЫЯ
«Што такое электронная музыка? Ну і пытаньне! Электронная музыка — гэта… ууууууууу, оооооооооо…» (Electro Kids)
«Музыка — гэта гарманічнае спалучэньне гукаў. Электронная музыка — гэта гарманічнае спалучэньне гукаў, створаных пры дапамозе электронных інструмэнтаў, напрыклад, сынтэзатараў, кампутараў, драм-машын і г.д. Тут, як паўсюль, важная сама ідэя» (Арцём Un-co, Unknown Frequencies)
«Камэрцыйную музыку пісаць нашмат складаней, там крок уперад-назад — і песьня ўжо ня гіт, не прадаецца. У гэтым сэнсе экспэрымэнтальную музыку пісаць лягчэй… але яе ніколі ня будуць круціць у Макдоналдсе» (Ягор, Dreamlin)
«Электронная экспэрымэнтальная музыка — гэта і тое, што ўзята з гэтага сьвету, скапіявана, адноўлена, сымулявана, але таксама і тое, чаго няма ў навакольным сьвеце, але што ёсьць у нас саміх» (Андрэй Савіцкі, h.h.t.p.)

ЭМ-ПРАЦЭС
«Кампутар зьяўляецца не інструмэнтам, што павышае вытворчасьць працы, але і інструмэнтам творчасьці» (Андрэй Савіцкі, h.h.t.p.)
«Усё ўзаемазьвязана — графіка, гук… Гук нараджае графічныя вобразы, назіраньні накапліваюцца ў эмацыйны запас, і калі прыходзіць натхненьне, ён выплёскваецца, ператвараючыся ў музыку» (Арцём Un-Co, Unknown Frequencies)
«Творчасьць і экспэрымэнт, кайф, космас, каханьне, наркотык, музыка — гэта ўсё». (Арцём Un-Co, Unknown Frequencies).
«Кампутар, ведаеш, як своеасаблівы канвэер» (Андрэй Савіцкі, h.h.t.p.).
«Гэта хвароба такая: тыя, хто на яе хварэе, маюць IQ ня больш за 80, але яны дзіўным чынам музычныя» (Ягор, Dreamlin)

ЗАСЬВЯЦІЛІСЯ:
dreamlin
Менскі даўнтэмпа/трып-хоп/эйсыд-джаз праект
Склад: Ягор Куноўскі, Дзяніс Карабкоў
Mojo: «Калі б я меў магчымасьць, я б кіраваў аркестрам. Але такой магчымасьці няма» (Ягор)

d`iskord
Склад: Аляксандар Трацьцякоў
Mojo: «Процістаяньне супрацьлегласьцяў»

psychodelia alpha
ambient, techno, trance і іх вытворныя
Склад: Ігар Мысьліцкі aka Mig, Павел Філіпчык aka Flop
Mojo: «Менш за ўсё нам хацелася б пісаць камэрцыйную музыку (проста сумна)»

Андрэй Савіцкі
Экспэрымэнтуе, чуе, бачыць, робіць. Падрабязнасьці на hhtp.org

unknown frequencies
idm/electro
Склад: Un-co — Арцём Худзякоў, Tforzky — Васіль Таворскі
Mojo: «Космас, каханьне, наркотык, музыка — кайф»

electro kids
прома-група, арганізатары СЭБа
Склад: Віталь (T-Trider), Антон («Координаты Чудес»), Ігар Кулёў
Mojo: «Усеагульны пазытыў… Свабода творчасьці і творчы адрыў»

Copyright © 2003 by «CD» /Студэнцкая думка/